Kochani,
Jestem na gorąco po niesamowitym spotkaniu. Dziękuję Ci Kochana, że pozwoliłaś podzielić się tym fenomenem Duszy.
Przed spotkaniem czuję konkretny zestaw zaburzeń energetycznych. Oddzielnie nie są takie destruktywne, ale jako całość, jako komponenty większej całości mają utrudniający wpływ na życie człowieka – nie do końca uzdrowiona przeszłość, podzielone serce, zagęszczenia w splocie i dysharmonia męskiego i żeńskiego. Do tego przerost odpowiedzialności – jak worek 50-kilowy napierający na pole na karku i barkach.
Podczas rozmowy otwieram się na to, co płynie, ale Przestrzeń jest „powściągliwa”, jakbym miał tylko dostać minimum energoinformacji o rodzie, o osobie, badam to z ciekawością, bo to bardzo rzadkie.
Przestrzeń sygnalizuje – wróć do serca, do tego co tam zostało zamrożone, co jest bolesne (zamrożenie na plecach i
Kontaktujemy się z dzieciństwem Osoby. Niedostępni rodzice. Brak przyzwolenia na kontakt z nimi. Odrzucenie, brak miłości. Mała dziewczynka stoi za lekko uchylonymi drzwiami, czekając na pozwolenie wejścia do dużego pokoju.
Czuję, że mamy zabrać tę małą dziewczynkę. Lądujemy na plaży. Dzieje się proces z wewnętrznym dzieckiem – fala miłości, bezwarunkowej akceptacji, zobaczenia i usłyszenia jej.
Ciągle chce mi się do Osoby powiedzieć inne imię. Podczas procesu wypowiadam je niechcący. Osoba łapie się – jak mnie nazwałeś? Powtarzam. Ona mówi – to imię mojej mamy.
I po tym jest już kosmos. Otwiera się nowa przestrzeń energetyczna. To dlatego Przestrzeń była powściągliwa – aby odkryć ten fenomen.
Czuję bardzo mocną obecność jej mamy, ale jakby takiej świętej, niebiańskiej, źródłowej. I wali mnie to jak reflektorami po oczach.
Jej mama to też część jej Duszy. Dusza wcieliła się w matkę i córkę!
Badam to, konfrontuję z Osobą, i oboje czujemy, że to było to. To blokowało przepływ, wrzuciło Osobę w poczekalnię życia.
Osoba żyła w potrójny sposób. Doświadczała siebie jako ona, doświadczała siebie jako swoja mama, doświadczała siebie jako ta część Duszy, która istniała równocześnie pomiędzy matką i córką, ale nie mogła się połączyć.
I to rwanie emocjonalne, skomplikowane relacje o tym właśnie były.
Ta świadomość rozświetliła i uzdrowiła Osobę. Przestrzeń oczyściła się wokół nas jak w jakimś filmie – całun ciemności rozproszył się i jakby ktoś wpuścił mnóstwo powietrza – świeżego, wiosennego.
Dla naszych Dusz nic nie jest niemożliwe. A często zbadanie siebie z perspektywy energii daje odpowiedzi, które, jak widać, nie są oczywiste.
Trójca – Ona sama, jej Duszo-mama oraz ten kawałek Duszy pomiędzy zostały zintegrowane. To też dostęp do nowych darów – bo Twoje afirmacje, wizualizacje itp. Będą mogły mieć potrójną moc kreacji.
I na koniec napiszę coś, co poczułem wczoraj na webinarium. A kilkanaście serc odpowiedziało energią Prawdy.
Rok 2023 będzie rokiem uzdrowień. Mamy Ziemi, nas samych – psychicznie i fizycznie ❤ .
Niech się dzieje DOBRO!
Wspaniałości Kochani,
Znikam na weekend 🙂
Mateusz
